LokalAvisa.no > Søndre Senniens Budstikke > Namn på Senja søk   mail
 
 
Namn på Senja 18/03 2001
Resshajllet, - og hula under havet frå Ørja til Senja
Resshajllet (foto:hakre)
Resshajllet (foto:hakre)
På bildet ser du han Håkon Ryvoll frå Stonglandet medt inne i Ørja medt på natta medt i september 1974. Ka gjorde han der? Hør her:


Den første hausten eg va på Senja, det e jo mange år sia, fikk eg høre sagnet om Resshajllet. Omtrent slik førtellte han Konrad historia:
- Det skal være ei botnlaus hula ute i Ørja. En gong va det en sau som førvilla seg inn der. Han va borte lenge, men så dukka han opp på Årberg inne på Senja. Då va han uten ull.
I ei anna fortelling va dyret en hund som hadde vasa seg inn i hula. Han kom ut på Leiknesset inne på Senja. Uten hår.


Vi har fleire resshajll på Senja. Der e et lite et i Brattvarn på Stangnes. Ute i Feskenesset e der et mykje større. Men det største og mest kjente e antakelig Resshajllet inne i Ørja. Det e sannsynlig at det har bodd en rise eller et troll der, trur eg. En rise heite jo resse i senjamålet. Et resshajll e ei hula i di telfellan eg kjenne namnet. Vi har ordet i hejllar, hajllar. Ivar Aasen skriv: ”Hellar - grotte, klippehule, skjul under en klippe”. Det e same ordet vi har i namn som Hejln i Skrolsvika og Mathejllran på Eidet osv. Då betyr det gjerne bære berg, gjerne litt flatt.


Det va spennanes første gongen eg kom tel Ørja. Han Ottar Brox og og eg skulle ta oss inn i Resshajllet. Vi kom tel den høge Resshajlldøra, men veien inn va trang. Vi måtte krype. Et støkke inne i Ørjekojln støtte vi på tverre berget. Vi kom oss ut igjen. Då fikk han Ottar se en liten forratopp i åpninga og sa:
- Eg ser no i alle fall at det e sant det di førtellte førr at hula går inn tel Senja. Denne forra har nok rot i Ånderdalen.


Seinare har eg fleire gonga vore inne i Resshajllet. Som sagt en det trangt et støkke, men våge man seg inn tel det tverre berget uten å bli bergtadd og uten å få hulepanikk, og så klatre rett opp et par meter ved å spenne rygg og føter mot berget, så ser man det store rommet., selve Trollhallen i berget det svarte. Lys må man ha med seg. Der e gruelig mørkt. Men iseslett på golvet. Og så stilt som vi forestille oss at det e i grava. Han Håkon Ryvoll på Stonglandet og eg va en gong der inne ei natt i september. Det va fullmåne då vi kraup inn. Og sterkare stille andakt har eg vel ikkje kjent nokken gong. Vi ga oss god tid og fann fleire innskrefte på veggen. Då vi kom ut litt over midnatt, sto fullmånen og laga sølvblank lysbru mella oss og Senjehesten.


Det har vore sagt på folkemunne at den som går inn i Resshajllet, kjem ikkje ut med vettet i behold. Eg kjenne mange vettige folk som har vore inne der. Vettig både førr og etter. Det samme ordet går om Resshajllet i Feskenesset. Men det på Stangnes e så lite at det sku vesst ikkje være fare førr vett og førstand. Derimot e det spor i selve berget etter risen eller ressen som har trødd der.


Under Napoleons-krigan først på 1800-tallet heite det at folk fløtta opp i Resshajllet i Ørja, då di va redd engelske krigsskip som herja langs kysten.


Resshajlldøra i Ørja er brukt som mèdmerke. Den høge "porten" vises godt i enkelte retninge. Undergangen under havet frå Ørja te Årberg eller Leiknesset e det bære en hund og en sau som har funne - så langt. Men kem som veit! Vi gjer oss ikkje så lett.
Ved hakre, kl 13:30
 
Melding til redaktøren
Fra:
Min emailadresse:
Beskjed:
Søk i artikler
Søkeord: